G. van Leeuwe b.v.

Natuursteenbedrijf

Spreuken

Engel uitgehakt uit natuursteen

 

Uit dit leven, maar niet uit ons hart

In liefde gedenken wij

Liefde vergaat nimmer

Een leven vol liefde en goedheid

Wel verlaten, maar niet vergeten

In Memoriam

Het leven wordt verwisseld, niet weggenomen

Rust in vrede

Dank voor alles

Wat op liefde gebouwd is, kent geen vergeten

In stilte zal liefde blijven voortgaan

Rust zacht

In dankbare herinnering

Liefde voor altijd

Voor altijd in ons hart

In gedachte blijf je altijd bij ons

Zoals je was en wat je zei, zo blijf je altijd bij ons

Zoals je was, zo blijf je bij ons

Bij het leven bemind, bij de dood niet vergeten

Je aandenken blijft ons immer bij

Een bloem, een traan, een aandenken

Wij hadden je zo innig lief, maar mochten je niet behouden

Met jouw beeld in ons hart, vinden wij troost in onze smart

Een hart van goud vol goede gaven, ligt hier stil en zacht begraven

Aan jou de rust, aan ons de smart, toch leef jij voort in ons hart

Te vroeg ben jij ons ontnomen, maar in ons hart blijf je altijd wonen

Wij zullen je nooit vergeten

Als moeder (vader) werd je hoog geacht, je heengaan heeft ons leed gebracht

Het enige wat jij ons hebt aangedaan, is dat je te vroeg bent heengegaan

De tijd verglijdt, de herinnering blijft

De mens wikt, God beschikt

In Pace Christi

De aarde verbergt je, maar je blijft in ons hart

Naar liefde en plicht, was je leven gericht

Het leven is een strijden, hier eindigt alle lijden

In ontelbare mooie herinneringen blijf jij voor altijd bij ons

Waar is de zon die vroeger scheen en met je leven ook verdween

Voor elke dag dat je ons blij hebt gemaakt

Elke dag denken wij met veel liefde aan jou

Om je heengaan treuren wij, om wie je was zijn we je dankbaar

Je afwezigheid doet mij begrijpen hoe dierbaar jouw aanwezigheid was

Sinds je ogen zijn gesloten hebben de mijne al veel tranen vergoten

Bij ieder van ons ben je nog steeds aanwezig

Wie je gekend heeft vergeet je nooit

Je vriendschap zal in ons hart blijven voortleven

In hart en geest ben je nabij. Je blijft het allermooiste in mij

Te vroeg viel je levensreis doch wat God wil is wijs

Je was zo goed, je stierf te vroeg. Wie je gekend heeft vergeet je nooit

Wij bewaren je goedheid in ons hart

Nooit zullen wij nog beleven wat jij ons met zoveel liefde hebt gegeven

Heengaan doet verdriet, maar toch vergeten wij elkaar niet

Dank voor alles waar ik geen woorden voor vind

Wij die achterblijven vergeten je niet

Het leven gaat voort zo droef voortaan, nu jij van ons bent heengegaan

Als ik moe ben en geen raad meer weet, denk ik aan al het goede wat jij voor ons deed

Bij ieder van ons ben je nog steeds aanwezig

Kort was je leven, vriendschap steeds je streven, ongedwongen met een lach bracht je vreugde elke dag

Dank voor alles waar ik geen woorden voor vind

De nevels in de morgen, een vogel neemt de zomer mee, afscheid van de groene bomen, afscheid van jou

Ik hou van jou voor altijd

Wie in gedachten leeft die is niet dood, dood is alleen die vergeten wordt

In stil verdriet, ‘k vergeet je niet

Voor al de liefde en trouw die ik had van jou

Ze zeggen dat het went, maar niemand zegt wanneer

Voor de wereld was hij slechts die ene, voor ons was hij de hele wereld

Niemand weet hoeveel we van je houden, en van jou blijven houden

Je warm hart is nu stil, maar de liefde die jij ons gaf, vergeten wij nooit

In hart en geest ben jij nabij, en toch blijf jij het allermooiste in mij

Voorgoed uit ons midden, maar altijd in ons hart

Nu heb jij je ogen gesloten rustig en stil, zoals je van ‘t leven hebt genoten

Zoals gisteren eens was, zal morgen nooit meer zijn

De goedheid van een vader is hoger dan een berg, de goedheid van een moeder dieper dan de zee

De zon ging onder voor het avond werd

Vergeet de mooie dagen niet

Het leven van een mens is als een kaars in de wind

Wij hadden jou zo graag in ons midden

Uw leven brak als een roos in de storm maar uw gedachtenis blijft dankbaar in ons hart bewaard

Jou vergeten kunnen wij niet, wij leven verder met een stil verdriet

Toen je zei : “Eens komt de dag dat ik jullie moet verlaten”, wist ik niet dat die dag zo dichtbij was

Slaap zacht je hebt het verdiend, je vocht tot aan je laatste zucht

Zoveel sterren aan de hemel, zoveel liefde hebben wij van jou gekregen

In ons hart en gedachten blijf je bij ons

We missen uw diepe goedheid maar bewaren uw warmte in ons hart

Woorden voor zoveel verdriet zijn er niet

De pijn om het verlies zal blijven, ook als heel het land in maart en mei opnieuw in bloei zal staan

Zoals de zon dankbaar is voor de warmte zijn wij dankbaar voor de goedheid die jij ons gaf

Voor elk mooi uur dat je ons hebt blij gemaakt zeggen we dank

Je liefde was steeds een gouden moment in ons leven

We zullen je missen, elke dag, maar in ons hart zal je blijven bestaan

Lieve vader (moeder), wij danken u voor dit mooie leven. Wij kunnen jou niets meer geven maar jij gaf ons veel om verder te leven

Jouw leven was zo heel gewoon maar juist daarom zo echt en schoon

Met diepe dankbaarheid denken wij aan u terug

Je was voor ons een schat en leeft voort in ons gebroken hart

Nu we je liefde moeten derven, proberen we een grijze hemel blauw te verven

Als elke druppel kon zeggen hoezeer we je missen, dan regende het elke dag

Als liefde en herinneringen een brug konden bouwen, dan klommen we naar de hemel en brachten je terug

Achter mijn stil verdriet glinstert nog steeds iets van uw schoonheid

Wanneer je doodgaat hoef je niet te sterven, als er maar mensen je warmte en liefde erven

Als je sterft verdwijn je niet, want zoveel herinneringen blijven, ook na de tijd van verdriet

Gedenken is : elke gedachte als een bloem schikken tot een ruiker van herinneringen

Als een zon die ondergaat, zo ben je van ons heengegaan

Ook al ben je ver weg, in ons hart blijf je bestaan, want alle herinneringen zullen nooit verloren gaan

Wanneer je verdrietig bent, blik dan opnieuw in je hart en je zult zien dat je weent om wat je vreugde schonk

Ga nooit heen zonder te groeten, ga nooit heen zonder een zoen, wie het noodlot zal ontmoeten, kan het morgen niet meer doen

Je vriendschap en gezelligheid blijft in ons leven, ‘t is de leegte eromheen die verdriet blijft geven

De zon die jij bracht in ons leven zullen wij nooit vergeten

We weten dat je op ons wacht, en met mooie herinneringen in onze gedachten, wordt onze pijn een beetje verzacht

Verder leven in het hart van hen die je liefhebt, is nooit sterven

Het leed haar (hem) te hebben verloren mag ons niet doen vergeten, het geluk haar (hem) gekend te hebben

Opgetild tot boven regenbogen, blijf je een synoniem van liefde

In het gevoel van nooit vergeten, vind ik parels van je liefde weer

Afscheid nemen is met zachte vingers dicht doen wat voorbij is en verpakken in goede herinneringen.

We zullen je missen, maar in ons hart zal je met ons samenblijven.

Voor ons blijf je hier, diep in ons hart

Hoe kan het leven, dat zo zonnig was, opeens zo droef en donker worden.

Het leven mooi was met jou, het wordt moeilijk zonder jou.

Leven is : vast willen houden en toch los moeten laten.

Altijd samen, nooit alleen, onafscheidelijk, altijd één.

Wat op liefde is gebouwd, vergaat niet.

De band is zo sterk, het afscheid zo moeilijk.

Sterven is geen afscheid nemen van het leven, wel van de tijd.

Zoveel verdriet, nu rest ons warm en gelukkig, de herinnering aan jou.

Het is ons geleend, de vele mooie dingen, ons eeuwig bezit zijn de herinneringen.

Zoveel wilde je nog doen, zoveel wilde je nog leren, zoveel wilde je nog ontdekken en nu is je weg al ten einde.

Geen schat op aarde is groot genoeg om jou te vervangen.

Afscheid nemen en scheiden, zijn dingen die door ’t hart snijden.

Als je hielp waar je kon, aan wat warmte en wat zon, heb je niet voor niets geleefd.

Plots ging je heen, onuitsprekelijk verdriet, vergeten zullen we je niet.

Zijn (haar) werk, zijn (haar) kracht, zijn (haar) interesse voor het leven,

Hij (zij) heeft er alles voor gegeven.

Haar (zijn) hart was ruim en goed met een gulle lach naar het leven.

Zij (Hij) bewaarde altijd de moed om het beste van zichzelf te geven.

Wat het leven heeft verenigd, kan de dood niet scheiden

Leven zonder jou kent geen vreugde

De herinneringen aan jou weerspiegelen je leven

Het leven is een (lange) weg die te vroeg eindigt

Het leven geeft, de dood neemt, herinneringen blijven

Tranen kunnen ons verdriet niet doven

Onze wegen zijn gescheiden, maar onze harten blijven samen

Als vrienden gingen we door ’t leven, als vriend blijf je (bij ons) leven

De goede herinneringen aan jou verzachten de pijn

Wat ons ogen niet meer zien, blijft ons hart voelen

Jouw leven was mijn hele bestaan, hoe kan ik nu verdergaan

In het boek des leven is het eind niet beschreven

Achter tranen van verdriet, schuilt de lach van de herinnering

Eens was je de zon in huis, nu ben je de zon in ons hart

Door mijn tranen heen lijkt alles wazig, scherp blijft het profiel van jou

Je beseft pas in de avond, hoe mooi de dag is geweest

Moeders gaan maar sterven niet, ze leven om liefde te geven

Een boek, zo groot, zal nooit bestaan, om te beschrijven wat jij voor ons hebt gedaan

Jaren zijn voorbij gegleden, toch weten wij beslist, jij wordt nog zo vaak gemist

Er klonk in jou een levenslied, een echte vriend vergeten wij niet

De nacht wisselt met de dag, het licht met de duisternis, maar de herinnering aan jou blijft

Voor heel de wereld was hij een vriend, voor ons was hij de hele wereld

Wie voortleeft in het hart van de zijnen, kan nooit uit het leven verdwijnen

Niets kan de leegte van een afwezigheid vullen, maar dankbaarheid verandert de pijn der herinnering in stille vreugde

Voorbij de wolk van mijn verdriet, licht jouw gelaat soms even op

Alle goedheid, alle genegenheid, bouwt eeuwigheid

Een moeder uit de duizend !

Je woorden dragen verder... je handen geven voort...

Weet dat onze tranen een zee vormen van mooie herinneringen aan jou

Ik huil om jou ook als ik lach. Het gemis dat blijft echt iedere dag

De hemel heeft er een mooie ster bij, en dat ben jij

Het leven is slechts een knipoog in de tijd, daarna zijn we allen samen, voor altijd

Nu jouw levenswind is geluwd, zalven de mooie herinneringen onze wonde en bittere pijn

De mooiste bloemen bloeien vaak in het verborgene

De stilte die je achterlaat is groot, maar in ons hart blijf je leven

Als je door de nacht gaat zonder één ster, denk er dan aan dat boven de wolken iemand naar je glimlacht

Jij was ons verdriet en troost, ons gesprek, ons lied. Voor altijd dachten we, maar zo was het niet

Er is de pijn om het gemis maar we hebben uw warm hart als erfenis

De herinnering blijft zoals je was, in eenvoud sterk en groot

Dwars door de stille leegte klinkt de echo van jouw lach

Je blijft geborgen in onze herinnering

Veel fijne herinneringen verzachten ons verdriet

Zo dicht bij, maar aan de andere kant ook zo ver weg

Ook al ben je van ons heengegaan, jij zult als de mooiste regenboog hoog aan de hemel staan

We weten dat het leven verdergaat, maar jouw luisterend oor en wijze raad missen we elke dag

Leven is als sneeuw, je kunt het niet bewaren. Troost is dat je er was, uren, maanden, jaren

Waar je ook bent heengegaan, in ons hart blijf je voortbestaan

Je was er altijd, je was er heel veel, je was er voor iedereen, en nooit teveel

Soms zou ik willen dat gisteren nooit voorbij ging, omdat vandaag alles zo anders is

Als de draad wordt doorgeknipt voel je pas de diepte van verbonden zijn

Er is een schakel die de dood niet kan verbreken, liefde en herinnering leven altijd voort

In een leven vol inhoud en door wilskracht omgeven, heeft hij (zij) alles wat hij (zij) bezat teruggegeven voor ’t eeuwig leven

Een bijzonder mooi en rijk leven is plotseling afgesloten

Ons zonnetje in huis is achter de wolken verdwenen, maar jouw warmte zullen wij altijd blijven voelen

Er is een boom geveld, hij zuchtte ruisend als een kind terwijl hij viel, nog vol zomerwind

We zullen je missen in dit leven, maar altijd om jou blijven geven

Waar de zon de hemel raakt, en een lijn getrokken wordt tussen blauw van zee en lucht, daar ben je gebleven

Sporen in het zand, het tij dat keert, verdwenen voetstappen, blijvende herinneringen

Bij elk afscheid wordt een herinnering geboren

Het geluk is van glas, juist als het eindelijk glanst, breekt het stuk

Als we naar de sterren kijken zullen we aan je denken, en van hieruit alle liefde naar je wenken

Je was als een kaars vol licht, warmte en gezelligheid, die nu is opgebrand, doch jouw uitstraling zal blijven tot in eeuwigheid

Aan een tere draad van tranen, rijg ik stil de maanden van gemis...

Elk afscheid is de geboorte van een herinnering

Belangrijk is niet alleen de weg die je gaat, maar ook de sporen die je achterlaat

Weinig nemen en veel geven, geslaagd ben je in je leven, je hebt ons een goed voorbeeld gegeven

Een stoel blijft leeg, een stem blijft zwijgen, maar in mijn hart zal je altijd blijven

Zoals hij (zij) leefde is hij (zij) heengegaan, eenvoudig en tevreden

Een vader is vaak een rots in de branding, altijd sterk en altijd paraat, daarom is het best moeilijk dat hij ons voorgoed verlaat

Weinig nemen en veel geven, geslaagd ben je in je leven. Je hebt ons een goed voorbeeld gegeven

Wanneer je verdrietig bent, blik dan opnieuw in je hart en je zult zien dat je weent om wat je vreugde schonk

Je was er altijd, je was er heel veel, je was er voor iedereen, en nooit teveel

Voor altijd op een speciale plaats in ons hart

Nu tel en omhels ik die intense momenten die we samen deelden

Mooi zijn de herinneringen die blijven

Als je de moed opgeeft, vergeet dan niet: de herinnering leeft

Alleen wie achterblijft weet hoe afscheid klinkt

Fijne herinneringen geven ons kracht

Verhuizen aan het eind van ’t leven is gaan en alles laten staan

Hoe mooier de herinnering, hoe pijnlijker is ons verdriet. We danken je voor wie je was en wat je in ons achterliet

Groot is het verlies, beperkt zijn onze woorden

Zo lief, zo klein, zo mooi, zo fijn, zo zal je altijd in onze gedachten zijn

Het verdriet verdwijnt, de liefde leeft voort

Een lichtje zal er altijd zijn, en dat ben  jij. Je hoort er voor altijd bij.

De vreugde die je in ons leven bracht zal altijd bij ons blijven.

De lege plek, het doet zo’n pijn, maar in gedachten zal je altijd bij ons zijn

Waarom jij ? We zullen het nooit weten, we zullen je missen maar nooit vergeten

Een lichtje zal er altijd zijn en dat ben jij. Je hoort er voor altijd bij

Altijd actief, volop in het leven. Steeds positief, altijd alles gegeven

Je was bij ons, je bent er nog

Opeens stond de wereld even stil, deze zal nooit meer dezelfde zijn

In een zee van liefde geboren, op golven van liefde gestorven

Bedankt voor je liefde, zorgen en trouw. We blijven in gedachten eeuwig bij jou

Afscheid is terugblikken op mooie momenten

We danken je voor wie je was en wat je in ons achterliet